Aktualności

Prezydent.pl

Historia

Pierwszą edycję Festiwalu zainaugurowano 15 lipca 1962 roku w dziewięćdziesiątą rocznicę śmierci patrona imprezy. Festiwal proponował muzykę w formie koncertowej prezentując arie i pieśni Stanisława Moniuszki w wykonaniu artystów warszawskiego Teatru Wielkiego, orkiestry i chóru pod dyrekcją Władysława Skoraczewskiego, który objął kierownictwo artystyczne. Pracami komitetu organizacyjnego kierował Wacław Kaniewski, drugi z założycieli Festiwalu.

W następnym roku Festiwal Moniuszkowski otwarto „Halką” w wykonaniu Opery Wrocławskiej. Od tego wydarzenia spektakle operowe na stałe zagościły w programach kudowskiego Festiwalu. Wystawiano inscenizację oper Moniuszko (Halka, Straszny Dwór, Flis, Paria, Verbum nobile) jak również działa Verdiego, Mozarta, Donizettiego, Żeleńskiego, Smetany, Bizeta i innych. 

Po Władysławie Skoraczewskim funkcję dyrektora artystycznego pełnili ludzie związani z Dolnośląskim Towarzystwem Muzycznym m.in. Leon Hanek, Ludwik Mika, Ewa Kofin, Zbigniew Goncerzewicz, Jerzy Filc. W 1978 roku tuż przed  XVII edycją Festiwalu  dyrektorem artystycznym została Maria Fołtyn, wybitna polska śpiewaczka i reżyser operowy. Dzięki zaangażowaniu polskiej wokalistki Festiwal stał się całotygodniową prezentacją artystyczną, operowo- baletową, z udziałem  najwybitniejszych polskich artystów. Maria Fołtyn stała na czele kudowskiego festiwalu przez 20 lat przeobrażając go w renomowane, międzynarodowe wydarzenie, podczas którego występowali odtwórcy ról Moniuszkowskich z Europy, Kuby, Japonii.
 
Maria Fołtyn wspomina: „Szukaliśmy też innych muzycznych przetworzeń kompozycji Moniuszko, organizując show w 1980 roku… Do dziś słyszę „Prząśniczkę” Ireny Santor, „Czaty” Grechuty i satyryczne interpretacje arii z „Halki” – Danuty Rinn. Występowali również aktorzy: Pawlicka, Kolberger, Olbrychski, Neherbecka”. 
 
 
Po latach świetności z początkiem lat dziewięćdziesiątych nastąpił kryzys. Festiwal Moniuszkowski, jak wiele innych wspaniałych, kulturotwórczych polskich wydarzeń, otrzymywał coraz mniejsze wsparcie finansowe od resortu kultury. Zapaść finansowa spowodowała, że święto Stanisława Moniuszko z roku na rok miało coraz skromniejszą formę, ponieważ na ambitny program brakowało środków finansowych.  
 
W 1999 roku przed XXXVIII edycją Festiwalu dyrekcję artystyczną zaproponowano Sławomirowi Pietrasowi, dyrektorowi wielu scen operowych w Polsce. Wprowadził on do repertuaru turnieje koncertowe tenorów, które gromadziły największych polskich śpiewaków.  

Od 2012 roku dyrektorem artystycznym jest Stanisław Rybarczyk, wybitny dyrygent i animator kultury, który na pięćdziesięciolecie Festiwalu stworzył zakrojony z rozmachem jubileuszowy program koncertów i spotkań prezentujących twórczość Stanisława Moniuszki. 
 
W ciągu pięćdziesięciu lat w najpiękniejszych miejscach Kudowy w Teatrze Zdrojowym, Teatrze pod Blachą, Sali Koncertowej w Pijalni Wód Mineralnych, Parku Zdrojowym, a także w kościołach okolicznych miejscowości wystąpiło kilka tysięcy śpiewaków i muzyków, znane zespoły operowe, orkiestry symfoniczne i kameralne, gwiazdy scen operowych i teatralnych z Polski, Czech, Danii, Litwy, Rosji, Słowacji, Ukrainy, Niemiec, Norwegii, Włoch, USA, Japonii, Kuby i Meksyku. 
 
Od lat z wielkim entuzjazmem przyjmowany jest Korowód Moniuszkowski.  Artyści, władze i mieszkańcy  w polskich strojach szlacheckich przechodzą ulicami Kudowy - Zdroju  zapraszając do wspólnego tańca publiczność Festiwalu, by w ten sposób uczcić święto Stanisława Moniuszki, ojca polskiej opery narodowej. Organizowany przez Moniuszkowskie Towarzystwo Kulturalne Festiwal w ciągu pięćdziesięciu lat działalności stał się jednym z najważniejszych polskich wydarzeń muzycznych, prezentując twórczość ojca polskiej opery narodowej, Stanisława Moniuszki.